In Kazerne Dossin in Mechelen is het herinneringsproject ‘Elke naam telt’ afgerond. Met het inspreken van de laatste naam kregen alle 25.843 Joden, Roma en Sinti die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit de Dossinkazerne werden gedeporteerd, opnieuw een stem en een plaats in het collectieve geheugen.
Het project ging eind 2023 van start met als doel ook de mensen zonder foto op de portrettenmuur zichtbaar te maken. Daarvoor werd een brede oproep gelanceerd naar het publiek. In totaal namen duizenden deelnemers deel en spraken de namen van gedeporteerden in, telkens één voor één.
Persoonlijke verbinding
De koppeling tussen deelnemers en namen gebeurde vaak op basis van gelijkenissen, zoals een gedeelde voornaam, geboortedatum of leeftijd. Op die manier kreeg elk ingesproken naam een persoonlijke dimensie.
De laatste naam werd ingesproken door deelneemster Emma. Zij beschrijft de ervaring als bijzonder betekenisvol. Volgens haar creëert het inspreken van een naam een verbinding over de generaties heen en biedt het een vorm van erkenning aan wie die jarenlang niet kreeg.
Klankmonument
Voor directeur Tomas Baum is het project meer dan een herdenkingsinitiatief. Hij spreekt van een “klankmonument” dat tot stand kwam dankzij de betrokkenheid van duizenden mensen.
Volgens hem toont het initiatief aan hoe een gemeenschap samen kan bijdragen aan het levend houden van herinneringen. Het resultaat zal in de toekomst een vaste plaats krijgen in het memoriaal van Kazerne Dossin.
Volgende fase
Nu alle namen zijn opgenomen, start een nieuwe fase. Het museum werkt aan de integratie van de opnames, zodat bezoekers de namen effectief kunnen beluisteren tijdens hun bezoek aan het memoriaal.
Daarnaast wordt er gewerkt aan een fototentoonstelling die later dit jaar opent. Voor dit project werkt Kazerne Dossin samen met fotografe Lieve Blancquaert. De tentoonstelling zal archiefbeelden combineren met recente portretten van deelnemers aan ‘Elke naam telt’.
Blijvende herinnering
Met het afronden van het project wil Kazerne Dossin bijdragen aan een blijvende en tastbare herinnering aan de slachtoffers van de Holocaust. Door elke naam afzonderlijk uit te spreken en te bewaren, krijgt elk individu opnieuw een plaats in het verhaal.