In het zog van peter Joris Hessels en meters Fien Germijns en Elodie Ouédraogo namen op zondag 15 maart meer dan vierduizend lopers deel aan de 100km-run voor Kom op tegen Kanker. Aan de start stonden die ochtend 1.235 teams van telkens vier sportievelingen. Samen liepen ze 100 kilometer per team en zamelden ze in totaal 3.396.250 euro in voor kankeronderzoek.
Start en aankomst opnieuw in De Schorre
Provinciaal Recreatiedomein De Schorre in Boom fungeerde opnieuw als start- en aankomstplaats van de achtste editie van de 100km-run. Elk team bestond uit vier lopers die samen 100 kilometer aflegden volgens het gekende estafetteprincipe:
- de 40 km‑loper liep de eerste lus en pikte de 30 km‑loper op,
- samen liepen ze de tweede lus en pikten ze de 20 km‑loper op,
- daarna volgde opnieuw de eerste lus,
- tot slot sloten ze de 10 km‑loper aan voor de laatste lus.
Elk team haalde vooraf minstens 2.750 euro startgeld op voor kankeronderzoek.
Solidariteit als drijvende kracht
“De tienduizenden lopers, supporters en sympathisanten toonden hoe sterk solidariteit kan zijn. Samen gaven we hoop en steun aan iedereen die met kanker werd geconfronteerd. Meter na meter waren we sterker dan kanker,” zei algemeen directeur David Vansteenbrugge.
Jaarlijks krijgen meer dan 75.000 Belgen de diagnose kanker, en meer dan 350.000 mensen leven met of na de ziekte. De opbrengst van de 100km-run ging naar patiëntgericht onderzoek dat de overlevingskansen en levenskwaliteit van mensen met kanker moet verbeteren. Het gaat vaak om studies waar de farmaceutische industrie niet in investeert, zoals onderzoek naar zeldzame kankers.
Massale opkomst langs het parcours
Met start en finish op de Deltaweide was De Schorre opnieuw het kloppend hart van het evenement. Langs het parcours zorgden dj’s, muziekgroepen en straattheater voor sfeer. Tienduizenden supporters stonden langs de kant om de lopers aan te moedigen.
Onder de deelnemers bevonden zich ook de meters en peter van de 100km-run: Fien Germijns, Elodie Ouédraogo en Joris Hessels. Net als vele andere teams liepen zij met een persoonlijk verhaal in gedachten: een familielid, vriend of collega die met kanker werd geconfronteerd, of iemand die ze verloren of zagen herstellen.
“Steeds meer mensen in mijn omgeving kregen met de ziekte te maken. Thuis komt het thema ook binnen, omdat mijn vriendin als verpleegkundige op een kinderoncologieafdeling werkt. Ze komt vaak thuis met opbeurende, maar ook heel heftige verhalen. Dat is een wereld die ik een warm hart toedraag,” vertelde Joris Hessels.
Voor veel deelnemers was de 100km-run dan ook meer dan een sportieve uitdaging: het was een manier om samen steun te tonen en hoop te geven.